۱۷ژوئیه ۲۰۲۶ - محققان تخمین میزنند که بیش از ۸۰ میلیون بزرگسال در ایالات متحده به «آپنه انسدادی خواب(OSA) » مبتلا هستند؛ وضعیتی که در آن بافتهای نرم پشت گلو در حین خواب راه هوایی را مسدود میکنند. این انسداد باعث تنفس سطحی یا نامنظم میشود که منجر به کاهش سطح اکسیژن، افت کیفیت خواب و افزایش خطر ابتلا به دیابت و بیماریهای قلبی عروقی میگردد.
دکتر نیل کونداموری، رزیدنت گوش، گلو و بینی در دانشگاه پزشکی شیکاگو، میگوید: «همه ما میدانیم خواب بیکیفیت چه احساس بدی ایجاد میکند، اما آپنه انسدادی خواب یک خطر خاموش است که به اندازه کافی درباره آن صحبت نمیکنیم.»
رایجترین روش درمان آپنه انسدادی خواب، درمان با فشار مثبت راه هوایی(PAP) است که از یک دستگاه خانگی برای پمپاژ هوا به داخل گلو استفاده میکند تا راه هوایی را در حین خواب باز نگه دارد. اگرچه روش PAP بسیار مؤثر است، اما برخی بیماران این دستگاه را بسیار پرصدا، و استفاده از آن را ناراحتکننده یا دشوار میدانند.
دکتر کونداموری گفت: «ما هر روز با بیمارانی روبهرو هستیم که از دستگاه PAP خود ناراضی هستند و میگویند از آن استفاده نمیکنند. اگر این روش درمان به خوبی تحمل نمیشود، ما به درمان دیگری نیاز داریم که بتواند مزایای مشابه یا حتی بهتری برای سلامت در درازمدت داشته باشد».
تحریک عصب هیپوگلوسال(HGNS) میتواند یکی از همین درمانها باشد، این کارشامل یک جراحی برای قرار دادن یک ایمپلنت است که به عصب زبان متصل میشود و دارای حسگری است که بر تنفس نظارت میکند. هنگامی که بیمار در خواب دم انجام میدهد، این ایمپلنت با تحریک عصب زبان، آن را به سمت جلو هل میدهد تا زبان به عقب سقوط نکرده و راه هوایی را نبندد. هدف این روش مشابه با درمان PAP است: کمک به بیمار برای دریافت اکسیژن کافی و داشتن خواب باکیفیت، تا فرد احساس سرحالی کند و از خطرات سلامتی بعدی جلوگیری شود.
در این مطالعۀ جدید به رهبری دکتر کونداموری، محققان دادههای مربوط به نزدیک به ۳۴۰۰بیمار که تحت درمانHGNS قرار گرفته بودند را با دادههای حدود ۱۲۰هزاربیمار مبتلا به آپنه انسدادی خواب مقایسه کردند که در همان بازه زمانی، نتوانسته بودند به طور قابلاطمینانی از دستگاه PAP استفاده کنند. محققان دریافتند که استفاده از HGNS با احتمال کمتر برای تشخیصهای جدید دیابت یا فشار خون بالا در طول دو سال همراه است.
دکتر کونداموری خاطرنشان کرد: «مطالعات نشان میدهند اگر بیماران به طور مداوم و منظم از دستگاه PAP استفاده نکنند (یعنی ۵تا ۶ساعت در شب، اکثر روزهای هفته)، ممکن است نتوانند مزایای پیشگیری از خطرات سلامتی را که ما در HGNS مشاهده کردیم، تجربه کنند.»
اگرچه بازه زمانی پیگیری در این مطالعه برای مشاهدۀ قطعی تغییرات در پیامدهای قلبی-عروقی بلندمدت (مانند آریتمی، بیماری عروق کرونر یا نارسایی قلبی) بسیار کوتاه بود، اما نتایج نشان میدهد که خطر این بیماریها در حال کاهش است. این اولین مطالعهای است که با دقت علمی بالا نشان میدهدHGNS با پیشگیری از فشار خون بالا و دیابت مرتبط است.
پیام اصلی برای بیماران این است که گزینههای درمانی سودمند متعددی وجود دارد.
دکتر کونداموری توصیه کرد: «اگر احساس میکنید دستگاه PAP به شما کمک نمیکند تا احساس راحتی کرده و خواب آرامی داشته باشید، یا اگر میخواهید درباره گزینههای جایگزین بدانید، با یک متخصص گوش، گلو و بینی که در زمینه خواب آموزش دیده است، صحبت کنید تا درمانهایی را بررسی کند که با آناتومی و ترجیحات شما سازگار باشد.»
منبع:
https://medicalxpress.com/news/2026-07-hypoglossal-nerve-obstructive-apnea-downstream.html